conivente

1. adx

   Que comete conivencia.

2. adx [BOT ]

   Aplícase aos órganos, xeralmente opostos ou verticilados, que pola base están separados e polos extremos están en contacto ou moi próximos, aínda que sen soldarse.

Citas

• O outro día estudiamos os estames coniventes na clase de bioloxía
• Parece conivente coas faltas dos seus fillos