abellar

abellar

abella

  1. v i

    Dispoñerse un enxame para saír da colmea.

  2. v t

    Influír negativamente nunha persoa para que faga algo.

Sinónimos

Citas

  • As abellas abellaron para facer un novo enxame
  • Xa viña alporizado, as súas palabras aínda o abellaron máis, e acabaron pelexando
Conjugar
VERBO abellar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abello
abellas
abella
abellamos
abellades
abellan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abellaba
abellabas
abellaba
abellabamos
abellabades
abellaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abellei
abellaches
abellou
abellamos
abellastes
abellaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abellara
abellaras
abellara
abellaramos
abellarades
abellaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abellarei
abellarás
abellará
abellaremos
abellaredes
abellarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abellaría
abellarías
abellaría
abellariamos
abellariades
abellarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abelle
abelles
abelle
abellemos
abelledes
abellen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abellase
abellases
abellase
abellasemos
abellasedes
abellasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abellar
abellares
abellar
abellarmos
abellardes
abellaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
abella
-
-
abellade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abellar
abellares
abellar
abellarmos
abellardes
abellaren
Xerundio abellando
Participio abellado
abellada
abellados
abelladas