coligar

coligar

lat colligāre ‘unir, asociar’

v t

Unir varias persoas ou entidades para levar a cabo propostas comúns. Tm v pron.

Ex: O presidente coligou os dous grupos parlamentarios Ex: Coligáronse nunha asociación de amigos dos trens para promocionar ese medio de transporte

Sinónimos

Citas

  • Coligáronse nunha asociación de amigos dos trens para promocionar ese medio de transporte
  • O presidente coligou os dous grupos parlamentarios
Conjugar
VERBO coligar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coligo
coligas
coliga
coligamos
coligades
coligan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coligaba
coligabas
coligaba
coligabamos
coligabades
coligaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coliguei
coligaches
coligou
coligamos
coligastes
coligaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coligara
coligaras
coligara
coligaramos
coligarades
coligaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coligarei
coligarás
coligará
coligaremos
coligaredes
coligarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coligaría
coligarías
coligaría
coligariamos
coligariades
coligarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coligue
coligues
coligue
coliguemos
coliguedes
coliguen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coligase
coligases
coligase
coligasemos
coligasedes
coligasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coligar
coligares
coligar
coligarmos
coligardes
coligaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
coliga
-
-
coligade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coligar
coligares
coligar
coligarmos
coligardes
coligaren
Xerundio coligando
Participio coligado
coligada
coligados
coligadas