col
col
lat caule
-
s
f
[PLANTA ]
Planta herbácea, da familia das brasicáceas, que presenta talo non ramificado con follas grandes, de grande interese culinario, que se apíñan e enredan formando unha cabeza, e no seu centro queda a xerma terminal e as follas máis novas.
-
col de Bruxelas
[PLANTA ]
ariedade cultivada de col que se caracteriza por ter o talo dereito e presentar moitos gromos axilares.
Sinónimos
Refranes
- As coles de san Antoniño manteñen o dono e o veciño.
- Coles e nabos para nunha son entrambos.
- Entre col e col, leituga.
- O que quere a col, quere as follas do seu arredor.
- Regoldádevos, coles, que andan os nabos cocendo no pote.