cohabitar

cohabitar

lat cohabitāre

  1. v i

    Habitar con alguén na mesma vivenda.

  2. v i

    Facer vida matrimonial.

  3. v i

    Compartir o poder político.

Sinónimos

Citas

  • Cohabitou coa súa parella durante cinco anos
  • Cohabitou durante seis meses cunha rapaza alemana
Conjugar
VERBO cohabitar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cohabito
cohabitas
cohabita
cohabitamos
cohabitades
cohabitan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cohabitaba
cohabitabas
cohabitaba
cohabitabamos
cohabitabades
cohabitaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cohabitei
cohabitaches
cohabitou
cohabitamos
cohabitastes
cohabitaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cohabitara
cohabitaras
cohabitara
cohabitaramos
cohabitarades
cohabitaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cohabitarei
cohabitarás
cohabitará
cohabitaremos
cohabitaredes
cohabitarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cohabitaría
cohabitarías
cohabitaría
cohabitariamos
cohabitariades
cohabitarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cohabite
cohabites
cohabite
cohabitemos
cohabitedes
cohabiten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cohabitase
cohabitases
cohabitase
cohabitasemos
cohabitasedes
cohabitasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cohabitar
cohabitares
cohabitar
cohabitarmos
cohabitardes
cohabitaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
cohabita
-
-
cohabitade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cohabitar
cohabitares
cohabitar
cohabitarmos
cohabitardes
cohabitaren
Xerundio cohabitando
Participio cohabitado
cohabitada
cohabitados
cohabitadas