circuncidar

circuncidar

lat circumcidĕre ‘cortar arredor’

v t

Practicar a circuncisión. Tm v pron.

Conjugar
VERBO circuncidar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
circuncido
circuncidas
circuncida
circuncidamos
circuncidades
circuncidan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
circuncidaba
circuncidabas
circuncidaba
circuncidabamos
circuncidabades
circuncidaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
circuncidei
circuncidaches
circuncidou
circuncidamos
circuncidastes
circuncidaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
circuncidara
circuncidaras
circuncidara
circuncidaramos
circuncidarades
circuncidaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
circuncidarei
circuncidarás
circuncidará
circuncidaremos
circuncidaredes
circuncidarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
circuncidaría
circuncidarías
circuncidaría
circuncidariamos
circuncidariades
circuncidarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
circuncide
circuncides
circuncide
circuncidemos
circuncidedes
circunciden
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
circuncidase
circuncidases
circuncidase
circuncidasemos
circuncidasedes
circuncidasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
circuncidar
circuncidares
circuncidar
circuncidarmos
circuncidardes
circuncidaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
circuncida
-
-
circuncidade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
circuncidar
circuncidares
circuncidar
circuncidarmos
circuncidardes
circuncidaren
Xerundio circuncidando
Participio circunciso/circuncidado
circuncisa/circuncidada
circuncisos/circuncidados
circuncisas/circuncidadas