celo

celo

lat zelu gr ζ ῆ λος ‘coidado e dilixencia coa que se fai algo’

Plural: celos
  1. s m
    1. Coidado que se pon no cumprimento das obrigas.

    2. Interese en favor dunha persoa, dunha idea ou dunha causa.

  2. s m
    1. Excitación sexual periódica que se manifesta, sobre todo, nos vertebrados, principalmente nas femias, e que coincide co período de estro do ciclo ovárico.

    2. Época en que están neste estado.

  3. s m pl
    1. Sentimento receloso do que teme que outra persoa poida ser preferida a un mesmo.

    2. Enveza que se ten de que un competidor goce dalgunha cousa que un desexa.

Citas

  • Defendeu as súas ideas políticas con moito celo
  • Este ano á gata duroulle pouco o celo
  • Fixo o traballo con moito celo, Sempre pon moito celo cando ten que coidar o meniño
  • No agosto tivemos que levar a cabra ao macho porque estaba en celo
  • Sempre lle daba celos co seu mellor amigo, Morría de celos porque agora tiña un novo irmán
  • Tiña moitos celos do corredor que chegara en primeiro lugar

Refranes

  • Amor e celos, irmáns xemelos.
  • Onde hai celeira, hai amor, hai dor e hai rabieira.
  • Onde hai celos hai amor, onde hai vellos hai dor.