catástrofe

catástrofe

lat catastrŏphe gr καταστρέ ϕ ω ‘destruír, arruinar’

Plural: catástrofes
  1. s f
    1. Acontecemento imprevisto que produce destrución ou dano.

    2. Suceso pouco afortunad.

  2. s f [LIT ]

    Última parte da traxedia grega, que se corresponde co momento no que a acción dramática chega á súa fin e o heroe, consciente da súa culpa, paga a súa falta.

  3. teoría de catástrofes [MAT/FÍS ]

    Corpus teórico, coa intención de establecer un modelo para os cambios discontinuos que se observan na natureza.

Confrontaciones

calamidade, cataclismo, desastre, traxedia

Citas

  • As catástrofes naturais acaban cada ano coa vida de numerosas persoas
  • ¡Que catástrofe, perdín o autobús!