caracol
caracol
lat cochlĕola, dim de cochlĕa ‘cuncha’
-
s
m
-
[ANIMAL ]
Molusco gasterópodo terrestre e pulmonado que presenta unha cuncha protectora e univalva en espiral e a cabeza diferenciada, con dous pares de tentáculos. Posúen unha dieta fundamentalmente herbívora e son hermafroditas.
-
Cuncha dun caracol.
-
[ANIMAL ]
-
s
m
[ANAT ]
Conduto do oído interno situado na espesura do óso temporal e enroscado en forma de espiral.
-
s
m
[TECNOL ]
Peza cónica da maquinaria dun reloxo.
-
s
m
Cada unha das voltas que o xinete lle fai dar ao cabalo.
-
caracol de Pascal
[MAT ]
Curva plana, pechada e simétrica respecto ao eixe X que ten como ecuación, en coordenadas polares, r = 2a cos ϑ + K.
Sinónimos
Refranes
- Con bo sol abre os comas o caracol.
- O caracol baleiro fai máis ruído que cheo.
- O caracol tivo anteollos e por uns cornos perdeu os ollas.