calafatear

calafatear

calafate

  1. v t [MAR ]

    Tapar con estopa e brea as táboas dos barcos para impedir que entre a auga.

  2. v t

    Tapar con papel ou estopa as xuntas das doelas das cubas para que non vertan.

Sinónimos

Confrontaciones

carenar
Conjugar
VERBO calafatear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
calafateo
calafateas
calafatea
calafateamos
calafateades
calafatean
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
calafateaba
calafateabas
calafateaba
calafateabamos
calafateabades
calafateaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
calafateei
calafateaches
calafateou
calafateamos
calafateastes
calafatearon
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
calafateara
calafatearas
calafateara
calafatearamos
calafatearades
calafatearan
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
calafatearei
calafatearás
calafateará
calafatearemos
calafatearedes
calafatearán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
calafatearía
calafatearías
calafatearía
calafateariamos
calafateariades
calafatearían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
calafatee
calafatees
calafatee
calafateemos
calafateedes
calafateen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
calafatease
calafateases
calafatease
calafateasemos
calafateasedes
calafateasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
calafatear
calafateares
calafatear
calafatearmos
calafateardes
calafatearen

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
calafatea
-
-
calafateade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
calafatear
calafateares
calafatear
calafatearmos
calafateardes
calafatearen
Xerundio calafateando
Participio calafateado
calafateada
calafateados
calafateadas