brocha

brocha

fr dialectal brouche ‘cepillo, pincel’?

f

Utensilio formado por un feixe de pelos que serve para pintar ou para estender cores con auga en superficies amplas.

Ex: Meu pai comprou unha brocha nova para afeitarse

Confrontaciones

pincel

Citas

  • Meu pai comprou unha brocha nova para afeitarse

Palabras vecinas

brocado brocardo brocatel brocha brocha brochada brochado