broca
broca
cat broca lat broccu ‘dentes saídos cara a fóra’
-
f
-
Barra en espiral que serve para facer buracos cilíndricos en pezas de material diverso.
-
Ferramenta que leva unha desas barras perpendicular a unha peza de madeira ou de metal que se utiliza para furar.
-
-
f
[ANIMAL ]
folada.
Sinónimos
Citas
- Utilizaron a broca para furar a cadeira