broca

broca

cat broca lat broccu ‘dentes saídos cara a fóra’

  1. f
    1. Barra en espiral que serve para facer buracos cilíndricos en pezas de material diverso.

    2. Ferramenta que leva unha desas barras perpendicular a unha peza de madeira ou de metal que se utiliza para furar.

  2. f [ANIMAL ]

    folada.

Sinónimos

Citas

  • Utilizaron a broca para furar a cadeira

Palabras vecinas

brizo -za bro broadband* broca brocado brocardo brocatel