acorrer

< lat accurrĕre ‘acudir’
  1. v t Axudar a alguén en circunstancias difíciles. Ex: Cando estaba a pasar unha mala época acorrérona os meus amigos.

Sinónimos

Confrontaciones

Citas

  • Cando estaba a pasar unha mala época acorrérona os meus amigos.
Verbo: acorrer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acorro

acorres

acorre

acorremos

acorredes

acorren

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acorría

acorrías

acorría

acorriamos

acorriades

acorrían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acorrín

acorriches

acorreu

acorremos

acorrestes

acorreron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acorrera

acorreras

acorrera

acorreramos

acorrerades

acorreran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acorrerei

acorrerás

acorrerá

acorreremos

acorreredes

acorrerán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acorrería

acorrerías

acorrería

acorreriamos

acorreriades

acorrerían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acorra

acorras

acorra

acorramos

acorrades

acorran

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acorrese

acorreses

acorrese

acorresemos

acorresedes

acorresen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acorrer

acorreres

acorrer

acorrermos

acorrerdes

acorreren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

acorre

-

-

acorrede

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acorrer

acorreres

acorrer

acorrermos

acorrerdes

acorreren

Gerundio

acorrendo

Participio

acorrido

acorrida

acorridos

acorridas