acontecer

< a + lat v *contigescere por *contingescere, incoactivo de contingere ‘acontecer’
  1. v i Suceder algunha cousa. Ex: Non sei moi ben como aconteceu, pero foi terrible para nós.

Sinónimos

Citas

  • Non sei moi ben como aconteceu, pero foi terrible para nós.
Verbo: acontecer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

acontece

-

-

acontecen

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

acontecía

-

-

acontecían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

aconteceu

-

-

aconteceron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

acontecera

-

-

aconteceran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

acontecerá

-

-

acontecerán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

acontecería

-

-

acontecerían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

aconteza

-

-

acontezan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

acontecese

-

-

acontecesen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

acontecer

-

-

aconteceren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

%

-

-

%

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

-

acontecer

-

-

aconteceren

Gerundio

acontecendo

Participio

acontecido

acontecida

acontecidos

acontecidas