binóculo

< lat binu ‘dobre’ + oculu ‘ollo’
  1. m Instrumento óptico formado por dous tubos con lentes de baixa potencia, un para cada ollo. Ex: Levamos o binóculo ó miradoiro para gozar máis das vistas.

Citas

  • Levamos o binóculo ao miradoiro para gozar máis das vistas.

Palabras vecinas