binar

< lat bināre ‘repetir algo’
  1. v i RELIX Celebrar dúas misas un sacerdote no mesmo día.
Verbo: binar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

bino

binas

bina

binamos

binades

binan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

binaba

binabas

binaba

binabamos

binabades

binaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

binei

binaches

binou

binamos

binastes

binaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

binara

binaras

binara

binaramos

binarades

binaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

binarei

binarás

binará

binaremos

binaredes

binarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

binaría

binarías

binaría

binariamos

binariades

binarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

bine

bines

bine

binemos

binedes

binen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

binase

binases

binase

binasemos

binasedes

binasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

binar

binares

binar

binarmos

binardes

binaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

bina

-

-

binade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

binar

binares

binar

binarmos

binardes

binaren

Gerundio

binando

Participio

binado

binada

binados

binadas