acometer

< a + cometer
  1. v t Dirixirse con forza contra algo ou alguén.
  2. v t Comezar un traballo, proxecto ou empresa.
  3. v t Aparecer de forma repentina unha doenza.

Sinónimos

Confrontaciones

Citas

  • Acometeron aquel traballo con moitas esperanzas
  • Non se atrevían a acometer un inimigo tan poderoso
  • O sono acometeu o meu pai cando viaxaba polo alto da Cañiza
Verbo: acometer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acometo

acometes

acomete

acometemos

acometedes

acometen

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acometía

acometías

acometía

acometiamos

acometiades

acometían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acometín

acometiches

acometeu

acometemos

acometestes

acometeron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acometera

acometeras

acometera

acometeramos

acometerades

acometeran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acometerei

acometerás

acometerá

acometeremos

acometeredes

acometerán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acometería

acometerías

acometería

acometeriamos

acometeriades

acometerían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acometa

acometas

acometa

acometamos

acometades

acometan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acometese

acometeses

acometese

acometesemos

acometesedes

acometesen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acometer

acometeres

acometer

acometermos

acometerdes

acometeren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

acomete

-

-

acometede

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acometer

acometeres

acometer

acometermos

acometerdes

acometeren

Gerundio

acometendo

Participio

acometido

acometida

acometidos

acometidas