bifurcar

< lat bifurcu ‘con forma de forquita’
  1. v pron Dividirse algunha cousa en dúas ramas ou direccións. Ex: A vía do tren bifúrcase neste tramo.

Citas

  • A vía do tren bifúrcase neste tramo.
Verbo: bifurcar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

bifurco

bifurcas

bifurca

bifurcamos

bifurcades

bifurcan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

bifurcaba

bifurcabas

bifurcaba

bifurcabamos

bifurcabades

bifurcaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

bifurquei

bifurcaches

bifurcou

bifurcamos

bifurcastes

bifurcaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

bifurcara

bifurcaras

bifurcara

bifurcaramos

bifurcarades

bifurcaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

bifurcarei

bifurcarás

bifurcará

bifurcaremos

bifurcaredes

bifurcarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

bifurcaría

bifurcarías

bifurcaría

bifurcariamos

bifurcariades

bifurcarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

bifurque

bifurques

bifurque

bifurquemos

bifurquedes

bifurquen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

bifurcase

bifurcases

bifurcase

bifurcasemos

bifurcasedes

bifurcasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

bifurcar

bifurcares

bifurcar

bifurcarmos

bifurcardes

bifurcaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

bifurca

-

-

bifurcade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

bifurcar

bifurcares

bifurcar

bifurcarmos

bifurcardes

bifurcaren

Gerundio

bifurcando

Participio

bifurcado

bifurcada

bifurcados

bifurcadas