batucar

< lat v battuĕre ‘bater’
  1. v t Golpear de maneira reiterada.
  2. v i Bater un líquido contra as paredes do recipiente que o contén.

Citas

  • A sarabia fai moito ruído cando batuca o tellado de uralita
  • Levas a garrafa a medio encher e non para de batucar o viño que leva dentro
Verbo: batucar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

batuco

batucas

batuca

batucamos

batucades

batucan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

batucaba

batucabas

batucaba

batucabamos

batucabades

batucaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

batuquei

batucaches

batucou

batucamos

batucastes

batucaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

batucara

batucaras

batucara

batucaramos

batucarades

batucaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

batucarei

batucarás

batucará

batucaremos

batucaredes

batucarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

batucaría

batucarías

batucaría

batucariamos

batucariades

batucarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

batuque

batuques

batuque

batuquemos

batuquedes

batuquen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

batucase

batucases

batucase

batucasemos

batucasedes

batucasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

batucar

batucares

batucar

batucarmos

batucardes

batucaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

batuca

-

-

batucade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

batucar

batucares

batucar

batucarmos

batucardes

batucaren

Gerundio

batucando

Participio

batucado

batucada

batucados

batucadas