bardar

< barda ‘cerrume de toxos’
  1. v t Cercar un terreo con barda. Ex: Sempre veñen estragar o millo, imos ter que bardar.

Citas

  • Sempre veñen estragar o millo, imos ter que bardar.
Verbo: bardar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

bardo

bardas

barda

bardamos

bardades

bardan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

bardaba

bardabas

bardaba

bardabamos

bardabades

bardaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

bardei

bardaches

bardou

bardamos

bardastes

bardaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

bardara

bardaras

bardara

bardaramos

bardarades

bardaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

bardarei

bardarás

bardará

bardaremos

bardaredes

bardarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

bardaría

bardarías

bardaría

bardariamos

bardariades

bardarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

barde

bardes

barde

bardemos

bardedes

barden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

bardase

bardases

bardase

bardasemos

bardasedes

bardasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

bardar

bardares

bardar

bardarmos

bardardes

bardaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

barda

-

-

bardade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

bardar

bardares

bardar

bardarmos

bardardes

bardaren

Gerundio

bardando

Participio

bardado

bardada

bardados

bardadas