barbeito

< lat vervāctu ‘terra deixada en repouso’
  1. m Terra de labranza que non se sementa durante un ano para que descanse.
  2. m Terreo de secaño que, dependendo da zona xeográfica de Galicia, está destinado ao cultivo de centeo, trigo, millo e patacas.
  3. m Terra de labranza que está destinada cada ano a un cultivo diferente.
  4. m Terra de labrar que non se cultiva.

Confrontaciones

Citas

  • Deixou a barbeito a leira que está á beira do río
  • Temos que botar millo nestas veigas pois a máis grande está en barbeito

Frases hechas

  • Ser algunha cousa como arar no barbeito. Ser moi f

Palabras vecinas