bandurra

< lat pandura
  1. f MÚS Instrumento cordófono da familia dos laúdes, de dimensións reducidas e en forma de pera. Está dividido en catorce trastes, sen cordal e con seis dobres cordas. Ex: O meu irmán meteuse na tuna e decidiu tocar a bandurra.

Citas

  • O meu irmán meteuse na tuna e decidiu tocar a bandurra.

Palabras vecinas