banalizar

< banal
  1. v t Converter algo en banal. Ex: Sempre banaliza as cousas, mais esta vez non foi quen debido á seriedade do asunto.

Citas

  • Sempre banaliza as cousas, mais esta vez non foi quen debido á seriedade do asunto.
Verbo: banalizar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

banalizo

banalizas

banaliza

banalizamos

banalizades

banalizan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

banalizaba

banalizabas

banalizaba

banalizabamos

banalizabades

banalizaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

banalicei

banalizaches

banalizou

banalizamos

banalizastes

banalizaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

banalizara

banalizaras

banalizara

banalizaramos

banalizarades

banalizaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

banalizarei

banalizarás

banalizará

banalizaremos

banalizaredes

banalizarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

banalizaría

banalizarías

banalizaría

banalizariamos

banalizariades

banalizarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

banalice

banalices

banalice

banalicemos

banalicedes

banalicen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

banalizase

banalizases

banalizase

banalizasemos

banalizasedes

banalizasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

banalizar

banalizares

banalizar

banalizarmos

banalizardes

banalizaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

banaliza

-

-

banalizade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

banalizar

banalizares

banalizar

banalizarmos

banalizardes

banalizaren

Gerundio

banalizando

Participio

banalizado

banalizada

banalizados

banalizadas