badalo

< lat battuācŭlu
  1. m Peza de ferro en forma de maza suspendida no interior da campá para facela soar golpeándoa. Ex: O sineiro toca agarrando o badalo coa man Ex: Non lle soa a cinzarra porque perdeu o badalo

Citas

  • Non lle soa a cinzarra porque perdeu o badalo
  • O sineiro toca agarrando o badalo coa man

Palabras vecinas