aviventar

  1. v t, v pron avivecer.

Palabras vecinas

Verbo: aviventar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avivento

aviventas

aviventa

aviventamos

aviventades

aviventan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aviventaba

aviventabas

aviventaba

aviventabamos

aviventabades

aviventaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aviventei

aviventaches

aviventou

aviventamos

aviventastes

aviventaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aviventara

aviventaras

aviventara

aviventaramos

aviventarades

aviventaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aviventarei

aviventarás

aviventará

aviventaremos

aviventaredes

aviventarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aviventaría

aviventarías

aviventaría

aviventariamos

aviventariades

aviventarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avivente

aviventes

avivente

aviventemos

aviventedes

aviventen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aviventase

aviventases

aviventase

aviventasemos

aviventasedes

aviventasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aviventar

aviventares

aviventar

aviventarmos

aviventardes

aviventaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

aviventa

-

-

aviventade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aviventar

aviventares

aviventar

aviventarmos

aviventardes

aviventaren

Gerundio

aviventando

Participio

aviventado

aviventada

aviventados

aviventadas