aventar

< vento
  1. v t Botar algunha cousa ao vento, especialmente o gran dos cereais para separalo da palla.

Sinónimos

Refranes

  • Con tanto aventar non hai para que asoprar.
  • O moito aventar chega a cansar.

Palabras vecinas

Verbo: aventar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avento

aventas

aventa

aventamos

aventades

aventan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aventaba

aventabas

aventaba

aventabamos

aventabades

aventaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aventei

aventaches

aventou

aventamos

aventastes

aventaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aventara

aventaras

aventara

aventaramos

aventarades

aventaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aventarei

aventarás

aventará

aventaremos

aventaredes

aventarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aventaría

aventarías

aventaría

aventariamos

aventariades

aventarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avente

aventes

avente

aventemos

aventedes

aventen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aventase

aventases

aventase

aventasemos

aventasedes

aventasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aventar

aventares

aventar

aventarmos

aventardes

aventaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

aventa

-

-

aventade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aventar

aventares

aventar

aventarmos

aventardes

aventaren

Gerundio

aventando

Participio

aventado

aventada

aventados

aventadas