aveciñar

< veciño
  1. v t Facer a alguén veciño dunha poboación.
  2. v pron Establecerse como veciño nunha poboación.

Citas

  • Aveciñaron o neno orfo na vila de Mugardos
  • Aveciñouse en Redondela para evitar a aglomeración de Vigo

Palabras vecinas

Verbo: aveciñar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aveciño

aveciñas

aveciña

aveciñamos

aveciñades

aveciñan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aveciñaba

aveciñabas

aveciñaba

aveciñabamos

aveciñabades

aveciñaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aveciñei

aveciñaches

aveciñou

aveciñamos

aveciñastes

aveciñaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aveciñara

aveciñaras

aveciñara

aveciñaramos

aveciñarades

aveciñaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aveciñarei

aveciñarás

aveciñará

aveciñaremos

aveciñaredes

aveciñarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aveciñaría

aveciñarías

aveciñaría

aveciñariamos

aveciñariades

aveciñarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aveciñe

aveciñes

aveciñe

aveciñemos

aveciñedes

aveciñen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aveciñase

aveciñases

aveciñase

aveciñasemos

aveciñasedes

aveciñasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aveciñar

aveciñares

aveciñar

aveciñarmos

aveciñardes

aveciñaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

aveciña

-

-

aveciñade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aveciñar

aveciñares

aveciñar

aveciñarmos

aveciñardes

aveciñaren

Gerundio

aveciñando

Participio

aveciñado

aveciñada

aveciñados

aveciñadas