avaiñar

< vaíña

v t Facer costuras ou vaíñas nos extremos dunha peza de roupa. Ex: A costureira ten que avaiñarme a saia.

Citas

A costureira ten que avaiñarme a saia.

Palabras vecinas

auxótrofo Av avagar avaiñar aval avalancha avalar

Verbo: avaiñar

Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avaíño

avaíñas

avaíña

avaiñamos

avaiñades

avaíñan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avaiñaba

avaiñabas

avaiñaba

avaiñabamos

avaiñabades

avaiñaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avaiñei

avaiñaches

avaiñou

avaiñamos

avaiñastes

avaiñaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avaiñara

avaiñaras

avaiñara

avaiñaramos

avaiñarades

avaiñaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avaiñarei

avaiñarás

avaiñará

avaiñaremos

avaiñaredes

avaiñarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avaiñaría

avaiñarías

avaiñaría

avaiñariamos

avaiñariades

avaiñarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avaíñe

avaíñes

avaíñe

avaiñemos

avaiñedes

avaíñen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avaiñase

avaiñases

avaiñase

avaiñasemos

avaiñasedes

avaiñasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avaiñar

avaiñares

avaiñar

avaiñarmos

avaiñardes

avaiñaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

avaíña

-

-

avaiñade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

avaiñar

avaiñares

avaiñar

avaiñarmos

avaiñardes

avaiñaren

Gerundio

avaiñando

Participio

avaiñado

avaiñada

avaiñados

avaiñadas