abalocar

  1. v pron Transformarse nunha masa de terra compacta. Ex: A leira abalocouse e non foron quen de plantar as cebolas.

Citas

  • A leira abalocouse e non foron quen de plantar as cebolas.

Palabras vecinas

Verbo: abalocar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abaloco

abalocas

abaloca

abalocamos

abalocades

abalocan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abalocaba

abalocabas

abalocaba

abalocabamos

abalocabades

abalocaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abaloquei

abalocaches

abalocou

abalocamos

abalocastes

abalocaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abalocara

abalocaras

abalocara

abalocaramos

abalocarades

abalocaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abalocarei

abalocarás

abalocará

abalocaremos

abalocaredes

abalocarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abalocaría

abalocarías

abalocaría

abalocariamos

abalocariades

abalocarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abaloque

abaloques

abaloque

abaloquemos

abaloquedes

abaloquen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abalocase

abalocases

abalocase

abalocasemos

abalocasedes

abalocasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abalocar

abalocares

abalocar

abalocarmos

abalocardes

abalocaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

abaloca

-

-

abalocade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abalocar

abalocares

abalocar

abalocarmos

abalocardes

abalocaren

Gerundio

abalocando

Participio

abalocado

abalocada

abalocados

abalocadas