atoutiñar

< orixe onomatopeica
  1. v i Recoñecer as cousas polo tacto.
  2. v i Tentar o lugar onde se pousan os pés, sobre todo o gando cando os ten doridos.

Sinónimos

Citas

  • Como non había luz na casa, tiña que ir atoutiñando

Palabras vecinas

Verbo: atoutiñar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atoutiño

atoutiñas

atoutiña

atoutiñamos

atoutiñades

atoutiñan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atoutiñaba

atoutiñabas

atoutiñaba

atoutiñabamos

atoutiñabades

atoutiñaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atoutiñei

atoutiñaches

atoutiñou

atoutiñamos

atoutiñastes

atoutiñaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atoutiñara

atoutiñaras

atoutiñara

atoutiñaramos

atoutiñarades

atoutiñaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atoutiñarei

atoutiñarás

atoutiñará

atoutiñaremos

atoutiñaredes

atoutiñarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atoutiñaría

atoutiñarías

atoutiñaría

atoutiñariamos

atoutiñariades

atoutiñarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atoutiñe

atoutiñes

atoutiñe

atoutiñemos

atoutiñedes

atoutiñen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atoutiñase

atoutiñases

atoutiñase

atoutiñasemos

atoutiñasedes

atoutiñasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atoutiñar

atoutiñares

atoutiñar

atoutiñarmos

atoutiñardes

atoutiñaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

atoutiña

-

-

atoutiñade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atoutiñar

atoutiñares

atoutiñar

atoutiñarmos

atoutiñardes

atoutiñaren

Gerundio

atoutiñando

Participio

atoutiñado

atoutiñada

atoutiñados

atoutiñadas