atimia

< gr ἀϴ υμία ‘inquietude’
Pliral: atimias
  1. s f HIST/DER Acto polo que, na Grecia Antiga, era posto fóra da lei o cidadán culpable de infrinxir o dereito público, que o privaba dos seus dereitos cívicos fundamentais. Correspóndese coa capitis diminutio romana.
  2. s f PAT Ausencia do timo.
  3. s f PSIC Diminución ou desaparición da afectividade.

Palabras vecinas