atesourar

< tesouro
  1. v t Acumular unha serie de riquezas ou bens en gran cantidade.
  2. v t fig Posuír unha persoa boas calidades.

Sinónimos

Antónimos

Confrontaciones

Citas

  • O vello baúl encantado atesoura moitos segredos
  • O vello fidalgo atesouraba unha gran fortuna en propiedades
  • Teu tío atesoura unha infinita bondade
Verbo: atesourar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atesouro

atesouras

atesoura

atesouramos

atesourades

atesouran

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atesouraba

atesourabas

atesouraba

atesourabamos

atesourabades

atesouraban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atesourei

atesouraches

atesourou

atesouramos

atesourastes

atesouraron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atesourara

atesouraras

atesourara

atesouraramos

atesourarades

atesouraran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atesourarei

atesourarás

atesourará

atesouraremos

atesouraredes

atesourarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atesouraría

atesourarías

atesouraría

atesourariamos

atesourariades

atesourarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atesoure

atesoures

atesoure

atesouremos

atesouredes

atesouren

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atesourase

atesourases

atesourase

atesourasemos

atesourasedes

atesourasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atesourar

atesourares

atesourar

atesourarmos

atesourardes

atesouraren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

atesoura

-

-

atesourade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atesourar

atesourares

atesourar

atesourarmos

atesourardes

atesouraren

Gerundio

atesourando

Participio

atesourado

atesourada

atesourados

atesouradas