atempar

< tempo
  1. v t Asignar un prazo para algún labor do campo que deba realizarse por quendas.
Verbo: atempar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atempo

atempas

atempa

atempamos

atempades

atempan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atempaba

atempabas

atempaba

atempabamos

atempabades

atempaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atempei

atempaches

atempou

atempamos

atempastes

atemparon

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atempara

atemparas

atempara

atemparamos

atemparades

atemparan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atemparei

atemparás

atempará

atemparemos

atemparedes

atemparán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atemparía

atemparías

atemparía

atempariamos

atempariades

atemparían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atempe

atempes

atempe

atempemos

atempedes

atempen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atempase

atempases

atempase

atempasemos

atempasedes

atempasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atempar

atempares

atempar

atemparmos

atempardes

atemparen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

atempa

-

-

atempade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atempar

atempares

atempar

atemparmos

atempardes

atemparen

Gerundio

atempando

Participio

atempado

atempada

atempados

atempadas