asibilación

< asibilar
Pliral: asibilacións
  1. s f LING Fenómeno polo que un fonema non sibilante se converte en sibilante por infuencia asimilatoria dun fonema palatal que o atrae. Ex: cervo, A asibilación é ordinariamente un caso particular de palatización

Citas

  • cervo, A asibilación é ordinariamente un caso particular de palatización

Palabras vecinas