asestar

< lat sextus ‘branco de puntería’
  1. v t Dirixir o tiro dunha arma cara a un obxectivo.
  2. v t Causar un golpe ou unha ferida a algunha cousa ou a alguén.

Sinónimos

Citas

  • Asestoulle unha labazada na cara

Palabras vecinas

Verbo: asestar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asesto

asestas

asesta

asestamos

asestades

asestan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asestaba

asestabas

asestaba

asestabamos

asestabades

asestaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asestei

asestaches

asestou

asestamos

asestastes

asestaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asestara

asestaras

asestara

asestaramos

asestarades

asestaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asestarei

asestarás

asestará

asestaremos

asestaredes

asestarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asestaría

asestarías

asestaría

asestariamos

asestariades

asestarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aseste

asestes

aseste

asestemos

asestedes

asesten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asestase

asestases

asestase

asestasemos

asestasedes

asestasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asestar

asestares

asestar

asestarmos

asestardes

asestaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

asesta

-

-

asestade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asestar

asestares

asestar

asestarmos

asestardes

asestaren

Gerundio

asestando

Participio

asestado

asestada

asestados

asestadas