zapar

< 1 zapa
  1. v t Poñer a zapa a un bocoi ou tapar un burato.
Verbo: zapar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

zapo

zapas

zapa

zapamos

zapades

zapan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

zapaba

zapabas

zapaba

zapabamos

zapabades

zapaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

zapei

zapaches

zapou

zapamos

zapastes

zaparon

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

zapara

zaparas

zapara

zaparamos

zaparades

zaparan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

zaparei

zaparás

zapará

zaparemos

zaparedes

zaparán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

zaparía

zaparías

zaparía

zapariamos

zapariades

zaparían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

zape

zapes

zape

zapemos

zapedes

zapen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

zapase

zapases

zapase

zapasemos

zapasedes

zapasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

zapar

zapares

zapar

zaparmos

zapardes

zaparen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

zapa

-

-

zapade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

zapar

zapares

zapar

zaparmos

zapardes

zaparen

Gerundio

zapando

Participio

zapado

zapada

zapados

zapadas