xulgar

< lat iudicāre
  1. v t Someter un caso á decisión dun xuíz ou tribunal e pronunciar sentenza.
  2. v t Tomar unha decisión sobre algo.
  3. v t Ter unha opinión sobre algo ou alguén.

Citas

  • Nunca xulgamos os seus actos, OBS: Nalgúns casos omítese o complemento e adquire valor absoluto, Non xulgues sen saber
  • Xulgárono por roubo
  • Xulgou que era necesario dicirlle a verdade, Xulgaron mal as miñas palabras, Supoño que xulgarás ben o que che dixen

Refranes

  • Se queres vivir en paz, canto ves non xulgarás.

Palabras vecinas

Verbo: xulgar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

xulgo

xulgas

xulga

xulgamos

xulgades

xulgan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

xulgaba

xulgabas

xulgaba

xulgabamos

xulgabades

xulgaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

xulguei

xulgaches

xulgou

xulgamos

xulgastes

xulgaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

xulgara

xulgaras

xulgara

xulgaramos

xulgarades

xulgaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

xulgarei

xulgarás

xulgará

xulgaremos

xulgaredes

xulgarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

xulgaría

xulgarías

xulgaría

xulgariamos

xulgariades

xulgarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

xulgue

xulgues

xulgue

xulguemos

xulguedes

xulguen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

xulgase

xulgases

xulgase

xulgasemos

xulgasedes

xulgasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

xulgar

xulgares

xulgar

xulgarmos

xulgardes

xulgaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

xulga

-

-

xulgade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

xulgar

xulgares

xulgar

xulgarmos

xulgardes

xulgaren

Gerundio

xulgando

Participio

xulgado

xulgada

xulgados

xulgadas