vituperar

< lat vituperāre
  1. v t Pronunciar un xuízo moral desfavorable contra unha persoa.
  2. v t Recriminar con dureza a alguén.
Verbo: vituperar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vitupero

vituperas

vitupera

vituperamos

vituperades

vituperan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vituperaba

vituperabas

vituperaba

vituperabamos

vituperabades

vituperaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vituperei

vituperaches

vituperou

vituperamos

vituperastes

vituperaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vituperara

vituperaras

vituperara

vituperaramos

vituperarades

vituperaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vituperarei

vituperarás

vituperará

vituperaremos

vituperaredes

vituperarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vituperaría

vituperarías

vituperaría

vituperariamos

vituperariades

vituperarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vitupere

vituperes

vitupere

vituperemos

vituperedes

vituperen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vituperase

vituperases

vituperase

vituperasemos

vituperasedes

vituperasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vituperar

vituperares

vituperar

vituperarmos

vituperardes

vituperaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

vitupera

-

-

vituperade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vituperar

vituperares

vituperar

vituperarmos

vituperardes

vituperaren

Gerundio

vituperando

Participio

vituperado

vituperada

vituperados

vituperadas