vincar

< vinco
  1. v t Elaborar a vinca dunha vasilla.
  2. v t Dobrar algo para que quede a marca.

Palabras vecinas

Verbo: vincar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vinco

vincas

vinca

vincamos

vincades

vincan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vincaba

vincabas

vincaba

vincabamos

vincabades

vincaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vinquei

vincaches

vincou

vincamos

vincastes

vincaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vincara

vincaras

vincara

vincaramos

vincarades

vincaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vincarei

vincarás

vincará

vincaremos

vincaredes

vincarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vincaría

vincarías

vincaría

vincariamos

vincariades

vincarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vinque

vinques

vinque

vinquemos

vinquedes

vinquen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vincase

vincases

vincase

vincasemos

vincasedes

vincasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vincar

vincares

vincar

vincarmos

vincardes

vincaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

vinca

-

-

vincade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vincar

vincares

vincar

vincarmos

vincardes

vincaren

Gerundio

vincando

Participio

vincado

vincada

vincados

vincadas