vezar

< lat vitiāre
  1. v i Ter algo por hábito unha persoa ou animal. OBS: Emprégase seguido da preposición de.
  2. v t Coller o vicio ou o hábito de algo.
  3. v pron Afacerse a algunha cousa ata convertela nun hábito.

Citas

  • O neno vezou da praia e non hai quen de alí o quite
  • Vezamos saír polas noites e agora non paramos na casa
  • Vezouse aos doces

Palabras vecinas

Verbo: vezar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vezo

vezas

veza

vezamos

vezades

vezan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vezaba

vezabas

vezaba

vezabamos

vezabades

vezaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vecei

vezaches

vezou

vezamos

vezastes

vezaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vezara

vezaras

vezara

vezaramos

vezarades

vezaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vezarei

vezarás

vezará

vezaremos

vezaredes

vezarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vezaría

vezarías

vezaría

vezariamos

vezariades

vezarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vece

veces

vece

vecemos

vecedes

vecen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vezase

vezases

vezase

vezasemos

vezasedes

vezasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vezar

vezares

vezar

vezarmos

vezardes

vezaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

veza

-

-

vezade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vezar

vezares

vezar

vezarmos

vezardes

vezaren

Gerundio

vezando

Participio

vezado

vezada

vezados

vezadas