vexetar

< lat vegetāre
  1. v i Cumprir as plantas as súas funcións vitais.
  2. v i Levar unha existencia pasiva, sen outra actividade que a imprescindible para subsistir.

Palabras vecinas

Verbo: vexetar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vexeto

vexetas

vexeta

vexetamos

vexetades

vexetan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vexetaba

vexetabas

vexetaba

vexetabamos

vexetabades

vexetaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vexetei

vexetaches

vexetou

vexetamos

vexetastes

vexetaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vexetara

vexetaras

vexetara

vexetaramos

vexetarades

vexetaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vexetarei

vexetarás

vexetará

vexetaremos

vexetaredes

vexetarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vexetaría

vexetarías

vexetaría

vexetariamos

vexetariades

vexetarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vexete

vexetes

vexete

vexetemos

vexetedes

vexeten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vexetase

vexetases

vexetase

vexetasemos

vexetasedes

vexetasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vexetar

vexetares

vexetar

vexetarmos

vexetardes

vexetaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

vexeta

-

-

vexetade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vexetar

vexetares

vexetar

vexetarmos

vexetardes

vexetaren

Gerundio

vexetando

Participio

vexetado

vexetada

vexetados

vexetadas