veranear

< verán
  1. v i Pasar as vacacións de verán nun sitio distinto de onde se vive.

Palabras vecinas

Verbo: veranear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

veraneo

veraneas

veranea

veraneamos

veraneades

veranean

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

veraneaba

veraneabas

veraneaba

veraneabamos

veraneabades

veraneaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

veraneei

veraneaches

veraneou

veraneamos

veraneastes

veranearon

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

veraneara

veranearas

veraneara

veranearamos

veranearades

veranearan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

veranearei

veranearás

veraneará

veranearemos

veranearedes

veranearán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

veranearía

veranearías

veranearía

veraneariamos

veraneariades

veranearían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

veranee

veranees

veranee

veraneemos

veraneedes

veraneen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

veranease

veraneases

veranease

veraneasemos

veraneasedes

veraneasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

veranear

veraneares

veranear

veranearmos

veraneardes

veranearen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

veranea

-

-

veraneade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

veranear

veraneares

veranear

veranearmos

veraneardes

veranearen

Gerundio

veraneando

Participio

veraneado

veraneada

veraneados

veraneadas