vendar

< 2 venda
  1. v t Cubrir cunha venda algunha parte do corpo que está ferida.
Verbo: vendar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vendo

vendas

venda

vendamos

vendades

vendan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vendaba

vendabas

vendaba

vendabamos

vendabades

vendaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vendei

vendaches

vendou

vendamos

vendastes

vendaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vendara

vendaras

vendara

vendaramos

vendarades

vendaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vendarei

vendarás

vendará

vendaremos

vendaredes

vendarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vendaría

vendarías

vendaría

vendariamos

vendariades

vendarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vende

vendes

vende

vendemos

vendedes

venden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vendase

vendases

vendase

vendasemos

vendasedes

vendasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vendar

vendares

vendar

vendarmos

vendardes

vendaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

venda

-

-

vendade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

vendar

vendares

vendar

vendarmos

vendardes

vendaren

Gerundio

vendando

Participio

vendado

vendada

vendados

vendadas