arrotar

< lat eructāre
  1. v i Expulsar ruidosamente pola boca os gases que estaban retidos no estómago. Ex: Beber gaseosa sempre me dá ganas de arrotar.

Citas

  • Beber gaseosa sempre me dá ganas de arrotar.
Verbo: arrotar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arroto

arrotas

arrota

arrotamos

arrotades

arrotan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrotaba

arrotabas

arrotaba

arrotabamos

arrotabades

arrotaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrotei

arrotaches

arrotou

arrotamos

arrotastes

arrotaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrotara

arrotaras

arrotara

arrotaramos

arrotarades

arrotaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrotarei

arrotarás

arrotará

arrotaremos

arrotaredes

arrotarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrotaría

arrotarías

arrotaría

arrotariamos

arrotariades

arrotarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrote

arrotes

arrote

arrotemos

arrotedes

arroten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrotase

arrotases

arrotase

arrotasemos

arrotasedes

arrotasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrotar

arrotares

arrotar

arrotarmos

arrotardes

arrotaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

arrota

-

-

arrotade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrotar

arrotares

arrotar

arrotarmos

arrotardes

arrotaren

Gerundio

arrotando

Participio

arrotado

arrotada

arrotados

arrotadas