unificar

< lat unu ‘un’
  1. v t Facer que varias cousas que estaban separadas formen un conxunto.
  2. v t Facer que varias cousas se convirtan nunha igual ou semellante ao eliminar as súas diferenzas.
  3. v pron Pasar a ser só un.

Citas

  • As empresas unificáronse nunha nova compañía
  • O comité unificou as diferentes normativas de actuación
  • Os partidos políticos unificaron as súas posturas
Verbo: unificar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

unifico

unificas

unifica

unificamos

unificades

unifican

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

unificaba

unificabas

unificaba

unificabamos

unificabades

unificaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

unifiquei

unificaches

unificou

unificamos

unificastes

unificaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

unificara

unificaras

unificara

unificaramos

unificarades

unificaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

unificarei

unificarás

unificará

unificaremos

unificaredes

unificarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

unificaría

unificarías

unificaría

unificariamos

unificariades

unificarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

unifique

unifiques

unifique

unifiquemos

unifiquedes

unifiquen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

unificase

unificases

unificase

unificasemos

unificasedes

unificasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

unificar

unificares

unificar

unificarmos

unificardes

unificaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

unifica

-

-

unificade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

unificar

unificares

unificar

unificarmos

unificardes

unificaren

Gerundio

unificando

Participio

unificado

unificada

unificados

unificadas