tupir

  1. v t Atascar con materiais sólidos un conduto ou unha vía. Tm v pron.
  2. v i Facerse un tecido máis pequeno.
Verbo: tupir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tupo

tupes

tupe

tupimos

tupides

tupen

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tupía

tupías

tupía

tupiamos

tupiades

tupían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tupín

tupiches

tupiu

tupimos

tupistes

tupiron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tupira

tupiras

tupira

tupiramos

tupirades

tupiran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tupirei

tupirás

tupirá

tupiremos

tupiredes

tupirán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tupiría

tupirías

tupiría

tupiriamos

tupiriades

tupirían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tupa

tupas

tupa

tupamos

tupades

tupan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tupise

tupises

tupise

tupisemos

tupisedes

tupisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tupir

tupires

tupir

tupirmos

tupirdes

tupiren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

tupe

-

-

tupide

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tupir

tupires

tupir

tupirmos

tupirdes

tupiren

Gerundio

tupindo

Participio

tupido

tupida

tupidos

tupidas