arrepentir

< a- + lat repoenitēre poenitēre ‘causar pena’
  1. v pron Sentir mágoa ou pesar por ter feito ou deixar de facer algunha cousa Ex: Laureana arrepentiuse de non presentarse ó exame Ex: Despois de asinar o contrato de traballo arrepentiuse e rachouno

Citas

  • Despois de asinar o contrato de traballo arrepentiuse e rachouno
  • Laureana arrepentiuse de non presentarse ao exame
Verbo: arrepentir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrepinto

arrepintes

arrepinte

arrepentimos

arrepentides

arrepinten

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrepentía

arrepentías

arrepentía

arrepentiamos

arrepentiades

arrepentían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrepentín

arrepentiches

arrepentiu

arrepentimos

arrepentistes

arrepentiron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrepentira

arrepentiras

arrepentira

arrepentiramos

arrepentirades

arrepentiran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrepentirei

arrepentirás

arrepentirá

arrepentiremos

arrepentiredes

arrepentirán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrepentiría

arrepentirías

arrepentiría

arrepentiriamos

arrepentiriades

arrepentirían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrepinta

arrepintas

arrepinta

arrepintamos

arrepintades

arrepintan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrepentise

arrepentises

arrepentise

arrepentisemos

arrepentisedes

arrepentisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrepentir

arrepentires

arrepentir

arrepentirmos

arrepentirdes

arrepentiren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

arrepinte

-

-

arrepentide

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrepentir

arrepentires

arrepentir

arrepentirmos

arrepentirdes

arrepentiren

Gerundio

arrepentindo

Participio

arrepentido

arrepentida

arrepentidos

arrepentidas