trastornar

< tras- + tornar
  1. v t Alterar profundamente a boa orde ou o funcionamento dunha cousa.
  2. v t Perturbar o estado físico ou mental de alguén. Tm v pron.

Formas incorrectas

transtornar
Verbo: trastornar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trastorno

trastornas

trastorna

trastornamos

trastornades

trastornan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trastornaba

trastornabas

trastornaba

trastornabamos

trastornabades

trastornaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trastornei

trastornaches

trastornou

trastornamos

trastornastes

trastornaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trastornara

trastornaras

trastornara

trastornaramos

trastornarades

trastornaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trastornarei

trastornarás

trastornará

trastornaremos

trastornaredes

trastornarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trastornaría

trastornarías

trastornaría

trastornariamos

trastornariades

trastornarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trastorne

trastornes

trastorne

trastornemos

trastornedes

trastornen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trastornase

trastornases

trastornase

trastornasemos

trastornasedes

trastornasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trastornar

trastornares

trastornar

trastornarmos

trastornardes

trastornaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

trastorna

-

-

trastornade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trastornar

trastornares

trastornar

trastornarmos

trastornardes

trastornaren

Gerundio

trastornando

Participio

trastornado

trastornada

trastornados

trastornadas