transmutar

< lat transmutāre
  1. v t Transformar ou alterar unha cousa, persoa ou proceso, noutra de natureza completamente distinta. Tm v pron. Ex: A morte do pai transmutouno ata facelo irrecoñecible, Cando marchou a felicidade transmutouse en lamento.

Citas

  • A morte do pai transmutouno ata facelo irrecoñecible, Cando marchou a felicidade transmutouse en lamento.
Verbo: transmutar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transmuto

transmutas

transmuta

transmutamos

transmutades

transmutan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transmutaba

transmutabas

transmutaba

transmutabamos

transmutabades

transmutaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transmutei

transmutaches

transmutou

transmutamos

transmutastes

transmutaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transmutara

transmutaras

transmutara

transmutaramos

transmutarades

transmutaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transmutarei

transmutarás

transmutará

transmutaremos

transmutaredes

transmutarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transmutaría

transmutarías

transmutaría

transmutariamos

transmutariades

transmutarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transmute

transmutes

transmute

transmutemos

transmutedes

transmuten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transmutase

transmutases

transmutase

transmutasemos

transmutasedes

transmutasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transmutar

transmutares

transmutar

transmutarmos

transmutardes

transmutaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

transmuta

-

-

transmutade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

transmutar

transmutares

transmutar

transmutarmos

transmutardes

transmutaren

Gerundio

transmutando

Participio

transmutado

transmutada

transmutados

transmutadas