arreitar

< lat arrectāre ‘levantar’
  1. v t Provocar ou sufrir unha excitación sexual. Tm v i.
  2. v t Derramar un líquido en pequena cantidade. Tm v i.
  3. v i Ouriñar con forza.
Verbo: arreitar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arreito

arreitas

arreita

arreitamos

arreitades

arreitan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arreitaba

arreitabas

arreitaba

arreitabamos

arreitabades

arreitaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arreitei

arreitaches

arreitou

arreitamos

arreitastes

arreitaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arreitara

arreitaras

arreitara

arreitaramos

arreitarades

arreitaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arreitarei

arreitarás

arreitará

arreitaremos

arreitaredes

arreitarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arreitaría

arreitarías

arreitaría

arreitariamos

arreitariades

arreitarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arreite

arreites

arreite

arreitemos

arreitedes

arreiten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arreitase

arreitases

arreitase

arreitasemos

arreitasedes

arreitasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arreitar

arreitares

arreitar

arreitarmos

arreitardes

arreitaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

arreita

-

-

arreitade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arreitar

arreitares

arreitar

arreitarmos

arreitardes

arreitaren

Gerundio

arreitando

Participio

arreitado

arreitada

arreitados

arreitadas